4G چیست !
اما براى کاربران و مشتريان تفاوت عمده در ۴G تماماً در سرعت دسترسى به اينترنت است، لذا اگر کاربرى به سرعت اينترنت بر روى موبايل يا مودمش اهميتى نمى دهد، طبيعتا احتياجى به ۴G ندارد. وقتى صبحت از ۴G مى نمائيم G مخفف Generation يا نسلى از تکنولوژى شبکه هاى بى سيم است، در هر کدام از اين نسل ها سرعت دسترسى به اينترنت به صورت چشمگيرى افزايش يافته است و البته سرويس ارائه شده در هر نسل سر سازگارى با نسل قبلى را ندارد و براى استفاده از آن بايستى گوشى و ابزارهاى خود را ارتقا دهيد و سرويس دهند ه ها نيز ميبا يستى سخت افزارهاى جديدى را نصب نمايند.
نسل اول يا اولين G شبکه هاى آنالوگ سلولى بودند. در نسل دوم يا ۲G هر چند شبکه ها ديجيتال شد ولى کماکان سرعت پائين بود، بسيارى از گوشى هايى که کماکان در بازار هستند هنوز از تکنولوژى ۲G پشتيبانى به عمل مى آورند در اين شبکه ها سرعت دسترسى به اينترنت در رنجى بين
۹۵۶ کيلوبيت بر ثانيه تا ۲۰۰ کيلوبيت برثانيه است. در شبکه هاى ۳G حداقل سرعت از ۳۸۴ کيلوبيت بر ثانيه شروع مى شود ولى در مورد حداکثرش کمى صبر کنيد تا به آن برسيم.
سيستم هاى ۴G از قبيل وايمکس و LTE مدعى ارائهء سرعت واقعى ۵ مگابيت بر ثانيه يا قدرى بيشتر هستند، چيزى شبيه آنچه مى شود بر روى کابل در خانه به آن دسترسى داشت.
اما نسخه هاى اخير اين تکنولوژى وعدهء سرعتى صدها مگابيت سريعتر از هر اينترنت خانگى را مى دهد. علاوه بر اين شبکه هاى ۴G قادر هستند شيوه صدا بر روى پروتکل اينترنت يا همان به اختصار VOIP را جايگزين سيستم قديمى مدارگزينى تماس هاى صوتى نمايند.
از ديدگاه ديگر در آينده نزديک تکنولوژى ۴G مى تواند دسترسى به اينترنت را در گجت هايى مثل دوربين هاى ديجيتال، ابزارهاى بازى و يا مثلا قاب هاى ديجيتال را تبديل به يک امر عادى نمايد. بخش پيچيده داستان ما در اينجاست که سرويس دهنده هايى مثل AT&T يا T-Mobile در حال نصب تکنولوژى هاى ۳G جديدى هستند که از برخى از تکنولوژى هاى ابتدايى ۴G سريعترند.
فرض مثال HSPA+ کاملا بر مبناى تکنولوژى ۳G است و در اصل يک ارتقاى نرم افزارى بر روى اينگونه شبکه ها محسوب مى شود اما سرعتش به شکل حيرت آورى زياد است.
سرويس ارائه شده بدين شکل توسط T-Mobile به سرعت واقعى حدود ۷ مگابيت بر ثانيه مى رسد و اين سرويس دهنده معتقد است ظرف چند سال آينده اين سرعت را مى تواند ۴ برابر کند (البته ۷ مگابيت در ثانيه سرعتى است که کاربران در عالم واقعيت تجربه مى کنند چون سرويسى که اين کمپانى ارائه مى کند ۲۱ مگابيت بر ثانيه است)، لذا T-Mobile هنوز به سمت ۴G نرفته است هر چند شايد در آينده نزديک تغيير رويه بدهد.
اما ۴G تنها سريعتر از ۳G نيست از آنجايى که ۴G ظرفيتهاى بسيار بالاترى از ۳G دارا است، ارائه دهندگان اين سرويس محدوديتى براى ميزان استفاده کاربران از پهناى باند در يک بازه زمانى مشخص مثلا يک ماه در نظر نمى گيرند (البته فعلاظ) چيزى که در شبکه هاى ۳G مرسوم است.
لذا همين امر ۴G را به عنوان جايگزينى مناسب براى اينترنت خانگى بر مبناى کابل معرفى مى کند و در همين
زمينه سرويس دهندگانى همچون Clearwire شروع به فروش سرويس هاى وايمکس ۴G به کاربران خانگى نموده اند.
هر چند شايد فعلا در ظاهر از نظر سرعت دسترسى به اينترنت شبکه هاى ۴G با ۳G برابرى کنند اما در آيندهء نزديک اين شبکه ها چه از نظر سرعت و چه از نظر محدوديت هاى فعلى توان پيشى گرفتن از نسل پيشين خود را دارند و فعلا در ابتداى راه هستند.
مودم هاى بسيارى براى دسترسى به اينترنت به شيوهء ۴G ارائه شده است اما تعداد گوشى هايى که از ۴G پشتيبانى مى کنند نيز هنوز اندک است هر چند HTC EVO 4G يا مثلا Samsung Epic 4G فعلا جز گزينه هاى محبوب کاربران هستند




